برای اولین بار در آثار دو نویسنده مدرن به نامهای " ویلیام فاكنر" و " ویلیام اس. بروفس" در سالهای قبل از 1960 و بعدها "شوپنهاور" و" هایدگر" و همچنین گفته های نیچه به این نتیجه میرسیم كه واژه هایی چون ترس، قدرت، سكس ، مرگ و ... مفاهیمی دروغین هستند كه به عنوان قراردادهای مصنوعی از لایه های زیرین رفتارهای اجتماعی برمی خیزند .موسیقی متال نیز با پرداختن به موضوعات " مرگ" و " رنج" خود را گرد تفكرات ذكر شده می یابد و بر عقایدخویش اصرار می ورزد .

به عبارت كوتاه هوی متال "موسیقی نارضایتی " است و اكثر این نارضایتی سیاسی است . در نگاه اول این موسیقی فاقد اصول زیبایی شناسی است . اما با اندكی تامل در صداها و ضربات ممتد و پر تحرك این موسیقی به راحتی می توان دریافت كه زیبایی شناسی به حد " كمال " مورد توجه قرار گرفته است .

هوی متال با استفاده از تكنیك " پالم میوت " كه از تكنیك های سبك بلوز است و با استفاده از افكت " دیستروشن" صدایی متفاوت ایجاد می كند كه القا شدن حس خشونت به شنونده از همین جا ناشی میشود . "هوی متال " سعی دارد با استبداد مخصوص خود در قالبی آزاد اعلام كند كه " ما می خواهیم بگوییم كه هر فرد بصورت خود آگاه به عنوان یك پایانه حركتی و تاثیر گذار در جامعه حضور پیدا كرده است وحق گزینش  رفتار برای او حقی ضروری است "

در گذر از تاریخچه هوئ متال همانطور كه خواهیم دید كج روی های زیادی به چشم می خورد ، جنبش هایی  كه اگر با دیدی دقیق و منصفانه به آنها بنگریم متوجه می شویم كه جز " شعار" و " كج روی" نیست .

هوی متال هم مانند بسیاری از جنبش ها در نقاطی بازیچه دست سرمایه داری و سیاست های استعماری می گردد و گاه مخاطبان كوته فكر و نا آگاه كه با بت سازی و تقلید مسیر متال را منحرف كرده و آن را تبدیل به نوعی جریان منفور می كند . اینان توجه نمی كنند كه جنبش هوی متال بر ضد تقلید و تكرار برخاسته و به همین علت اولین چیزی كه در برخورد با یك جوان دوستدار متال به چشم می خورد نشانه های تقلید كوركورانه است . همین نا آگاهی هاست كه باعث می شود به جای آنكه به هوی متال به عنوان وسیله ای برای " تبادل فرهنگی " دیده شود به عنوان نوعی " تهاجم فرهنگی " دیده می شود .

موسیقی هوی متال از كجا شروع شد ؟

دوران موسیقی هوی متال را محققان و صاحب نظران این موسیقی به چهار دسته تقسیم می كنند :

1- دوره اول از 1968 تا 1983(دوران نماد گرایی/متال اولیه/عشرت طلبی )

2- دوره دوم از 1983 تا 1988 (دوران مصرف گرایی/متال مدرن/كاربرد گرایی )

3- دوره سوم از 1988 تا 1996 (بازگشت به عواطف/متال پست مدرن/پوچ گرایی عاطفی)

4- دوره چهارم از 1996 تا حال (اخلاق گرایی/متال سازمان یافته/تعالی گرایی)

علت این تقسیم بندی تفاوت هایی است كه در فرم موسیقی ، طرز تفكر فلسفی، طریقه انتشار و نیز نوع برخوردی است كه با این سبك رخ داده است

خوب دیگه زیادیتون می شه بقیش رو ۳-۲ دیگه می ذارم...